نمونه اول
هروی، یکی از اصحاب امام رضا (ع) به امام عرض کرد: یابن رسول الله درباره بهشت و جهنم به من خبر بدهید آیا آن دو هم اکنون خلق شده اند؟ امام (ع) فرمود:«آری ، رسول خدا زمانی که به معراج رفتند ، داخل بهشت شدند و جهنم را هم دیدند.عرض کردم: عده ای می گویند: بهشت و جهنم مقدر هستند که روزی آفریده شوند واکنون خلق نشده اند. امام فرمود: آنها از ما نیستند و ما هم از آنها نیستیم. کسی که آفرینش (فعلی) بهشت و جهنم را انکار می نماید، همانا پیامبر خدا (ص) را انکار نموده و ما را تکذیب کرده و بر ولایت ما نیست و در آتش جهنم مخلد خواهد بود. امام به آیه ای از آیات قرآن استناد می فرماید:«هذه جهنم التی یکذب بهاالمجرمون یطوفون بینها و بین حمیم آن»
(الرحمن/ 44)
«این است آن جهنمی که مجرمون تکذیبش می کردند در حالیکه آنها بین آتش و آب جوشان دوزخ دور می زنند.»
امام سپس به یکی از احادیث معراجیه اشاره کرده و از قول رسول خدا (ص) چنین می فرماید:« آنگاه که مرا به آسمان بردند، جبرئیل دست مرا گرفت و مرا داخل بهشت نمود و رطب بهشتی به من داد و من هم آن را تناول نمودم ونطفه فاطمه (س) از آن میوه بهشتی بسته شد. از این جهت فاطمه حوراء انسیه (حوری باهویت انسانی) است. هروقت که مشتاق بوی بهشت می شوم دخترم فاطمه را می بویم.»
(بحار الانوار، ج 8 ، ص 119)

نمونه دوم
امام صادق (ع) فرمود:«خداوند کسی را نیافرید مگر اینکه در بهشت منزلی و در جهنم هم منزلی برایش خلق فرمود: پس هنگامی که اهل بهشت را در بهشت واهل آتش را در آتش قرار داد منادی ندای می دهد که ای اهل بهشت! بیایید و آنها را برکنارآتش می آورد و از منازل آنها در آتش پرده برمی دارد سپس به آنها گفته می شود ، این است آن منزلی که در صورت عصیان پروردگارتان وارد آن می شوید. سپس ندا می دهند: ای اهل جهنم ، سرهایتان را بالاکنید و منازلتان را در بهشت بنگرید. آنها سرهایشان را بالا می کنند و منازلشان را در بهشت می نگرند. پس به آنها گفته می شود: این است آن منازلی که در صورت اطاعت پروردگارتان، داخل آن می شدید... پس آنها (بهشتیان فعلی) میراث شان (جهنم) را به جهنمیان فعلی می سپارند و جهنمیان هم میراث شان (بهشت) را به بهشتیان فعلی می سپارند و این است قول خدای عزوجل:«اولئک هم الوارثون الذین یرثون الفردوس هم فیها خالدون»
(بحار الانوار، ص 125-126)

نمونه سوم
رسول خدا(ص) فرمود:«آنگاه که مرا به آسمان بردند، داخل بهشت شدم پس در آنجا ملائکی دیدم که مشغول بنا هستند: خشتی از طلا وخشتی از نقره می گذارند و گاهی هم از کار بازمی ایستند. به آنها گفتم:چرا گاهی می گذارید و گاهی از کار باز می ایستید؟ عرض کردند: منتظر می مانیم تا مصالح برسد. گفتم: مصالح شما چیست؟ عرض کردند: قول مومن در دنیا (یعنی) :«سبحان الله والحمدلله و لااله الا الله و الله اکبر» آنگاه که می گوید ما هم مشغول ساختن می شویم و هنگامی که نمی گوید ما هم کاری انجام نمی دهیم»
)بحار الانوار/ ص 124)

نمونه چهارم
رسول خدا(ص) فرمود:« در لیله الاسراء با ابراهیم (ع) برخورد نمودم و او به من گفت: به امتت امر کن که تا می توانند در بهشت درخت بکارند، زیر زمین بهشت بسیار وسیع و خاکش بسیار پاکیزه است. گفتم: مقصود از نهادن درخت در بهشت چیست؟ گفت:«لاحو ل و لا قوه الا بالله

» ( بحارالانوار/ ص 149) 

                                    
همانطور که ملاحظه می شود بهشت و جهنم تجسم خود اعمال است که لحظه به لحظه در حاق وجود آدمی که متصل به ملکوت آفرینش است، ساخته و پرداخته می شود و هر آن که انسان بمیرد از این ساخته ها وتصاویر پرده برداری می گردد:«یوم تبلی السرائر»
در ذیل نمونه ای از احادیثی که زمین و آسمان را،مکان جهنم و بهشت معرفی می کند، آورده می شود:
ابن عباس می گوید: دو تن از یهودیان برامیر المومنین (ع) وارد شدند و سوالاتی مطرح ساختند من جمله: بهشت کجاست؟ جهنم کجاست؟ حضرت فرمود: بهشت در آسمان است و جهنم در زمین.
عرض کردند: مقصود از هفت (جهنم) چیست؟ فرمود: مقصود هفت باب جهنم است که طبقه طبقه روی هم است. عرض کردند: مقصود از هشت (بهشت) چیست؟ فرمودند: هشت در بهشت. (بحار الانوار/ ص 128)
«لاتفتح لهم ابواب السماء و لاید خلون الجنه»(اعراف/ 40) و در مورد زمینی بودن جهنم نیز به این آیه استناد می کند:«واذا البحار سجرت»
آنگاه که دریاها شعله ور می شوند.
در آیات سوره تکویر مقدمه پیدایش جهنم و بهشت را تغییرات عمده در آسمانها و زمین معرفی می کنند:« اذالشمس کورت و اذا النجوم انکدرت و اذالجبال سیرت...»
(تکویر/13)
ای رسول ما یادآور هنگامی که آفتاب تابان تاریک شود و ستارگان آسمان تیره شوند و کوهها به حرکت در آیند و شتران عشار (دو ماهه آبستن) را رها کنند و بدور افکنند و هنگامی که وحوش به عرصه قیامت محشور شوند و هنگامی که دریاها (چون آتش) شعله ور گردند و هنگامی که نفوس خلق همه باهم جنس خود در پیوندند و هنگامی که دختران زنده بگور شده را باز پرسند که آن بی گناهان را شما به چه جرم کشتید؟ و هنگامی که نامه اعمال خلق گشوده شود و هنگامی که آسمان رااز جای برکنند و هنگامی که آتش دوزخ را سخت بیفروزند. و هنگامی که بهشت را به اهلش نزدیک سازند.