یا أباذر حرث الآخرة العمل الصالح، و حرث الدنیا المال و البنون.

ای اباذ ر پس انداز آخرت ، انجام کارهای خیر و عمل صالح است و پس انداز دنیا ، مال و فرزند است. اما بدان که کشت و کار دنیا فانی و گذراست ، برخلاف ثروتهای آخرت باقی و خالص و ماندگارند. قرض الحسنه های دنیا با هزار قانون و تبصره و با سودهای آنچنانی ، مبلغ مختصری ، برای مدت کوتاهی ، وام می دهند ! و مردم با شوق و ذوق به دنبالشان می دوند ، اما قرض الحسنه الهی ، با شرایط بسیار ساده ، سود دهی چند صد برابر ، و تا ابد ، ندا داده که کیست به خدا قرض الحسنه دهد! « من ذالذی یقرض الله قرض الحسنه فیضاعف له اضعافا کثیره ؟ » اما بازار صندوق های قرض الحسنه آخرتی چندان رواج نداشته و رونق آنچنانی ندارد! چرا ؟ آیا به وعده های الهی باور نداریم؟ آیا گمان می کنیم خداوند متعال به وعده هایش عمل نکند؟!