یک شب تابستانی  بود. ماه پشت ابرها پنهان شده بود.

 

مثل همیشه با آن لباس نارنجی رنگ و

 

 جاروی بلندش، تنها بر ابتدای خیابان بی انتها ایستاده بود

 

شروع به جارو کشیدن کرد  هر چند دقیقه می ایستاد و کمر

 

 خود را می گرفت ودوباره شروع به کار می کرد.

 

 نگاهی به آسمان کرد. حس کرد کسی از آسمان نگاهش می کند و

 

 به او لبخند زده است.چند دقیقه هست باران می بارد و

 

خیابان تمیز شده است . رفتگر چشمانش را به خیابان

 

دوخته بود و گریه می کرد .دوباره نگاهی به آسمان کرد

 

  چند لحظه سکوت همه جا را فرا گرفت و بعد

 

هر دویشان با همدیگر خنیدند . رفتگر فهمیده بود که

 

دیگر هیچ وقت تنها نمی ماند...

کلمات کلیدی :داستان