اریک پاتریک کلاپتون گیتاریست، خواننده، آهنگساز و شاعر بزرگ تاریخ راک و یکی از موفق ترین موسیقی‌دانان قرن 20 و 21 میلادی در 30 مارس 1945 در ریپلی انگلستان چشم به جهان گشود .او مادر او ، پاتریشیا مولی کلاپتون ، در هنگام تولد او تنها 16 سال سن داشت.پدر کلاپتون نیز یک سرباز 24 ساله کانادایی بود که کارلوس ادوارد فریر نام داشت.البته او هیچگاه با مادر کلاپتون ازدواج نکرده بود .پدر کلاپتون پیش از تولد کلاپتون، مادر کلاپتون را پیش خانواده او در انگلستان فرستاد و خود به جنگ رفت و دیگر هیچ گاه از او خبری نشد.

کلاپتون پیش مادربزرگش رز و شوهر دوم او جک و در حالی که فکر می‌کرد این دو پدر و مادر او هستند و مادرش، خواهر او بزرگ شد و رشد کرد.ساید این زندگی پیچیده و عجیب عامل سازنده شخصیت او در آینده شد.کلاپتون به آرامی رشد کرد و تبدیل به یک کودک کمرو و تنها و به قول خود او یک “کودک نکبت” شد! او در سیزده ساگی اولین گیتارش را به دست گرفت و به سرعت و جدیت قدم در راه اهداف موسیقیایی‌اش گذاشت.او در هفده سالگی در حالی در کالج کینگ استون در حال تحصیل بود در اولین گروه موسیقی عمرش عضو شد . این گروه Roosters (خروسها)نام داشت و در سبک آر اند بی (R&B) فعالیت می‌کرد.

کلاپتون به سرعت راه پیشرفت را پیمود و با گروه‌های بزرگی مانند بلو برکرز(Bluesbreakers)، یارد‌بردز(The Yardbirds)، کریم (Cream)، درک و دامینوز (Derek and the Dominos) و بلاند فیتث(Blind Faith) همکاری کرد و حتی همکاری هایی با گروه‌های بیتلز و برادران آلمن انجام داد که به خلق شاهکار هایی همچون لیلا(Layla)، تقاطع‌ها(Crossroads)،‌ وقتی گیتارم آرام آرام گریه می‌کند(While My Guitar Gently Weeps) و کوکائین (Cocaine) شد.

کلاپتون در لیست صدتایی بهترین موسیقی دانان تاریخ مجله رولینگ استون در رتبه 53 و در لیست بهترین گیتاریست ها تاریخ همین مجله در رتبه چهارم ایستاده است.او تنها فردی است که نام او در تالار افتخارات راک اند رول سه بار ثبت شده است ، که علاوه بر ثبت نام او به تنهایی نام او به همراه گروه‌های یاردبردز و کریم هم آمده است. او در ایران بیشتر به خاطر ساخت موسیقی متن سریال لبه تاریکی (Edge of Darkness) معروف است.

کلاپتون در اواخر دهد 80 میلاد کم‌کم وارد دوران افول خود شد و به اعتیاد و کارهای موسیقیایی ضعیف رو آورد.اما اتفاقی زندگی او را به شدت متحول کرد و این اتفاق مرگ پسر چهار ساله و کوچک او بود. کونر کلاپتون حاصل ازدواج کلاپتون با لوری دل سانتو (Lory Del Santo) ، مدل و بازیگر ایتالیایی بود.روزی وقتی کونر پیش مادرش در نیویوک بود از پنجره خانه دوست مادر او که در طبقه پنجاه و سوم برج بود به پایین پرت شد و به طرز فجیعی کشته شد.این حادثه در روحیه کلاپتون تاثیرات سوئی گذاشت و باعث شد او تا ماهها کاملا به حاشیه رانده شود.

در این اوضاع بود که کلاپتون که در حال ساخت موسیقی متن فیلم Rush بود به فکر مرثیه‌ای درباره پسرش افتاد و اینگونه آهنگ جاودانه اشکها در بهشت (Tears In Heaven) خلق شد. آهنگ غمناکی که درباره نجوا‌های کلاپتون با پسر تازه از دست رفته اش بود.او این آهنگ را با همکاری ویل جنینگس شاعر معروف آثاری مانند قلبم ادامه می دهد اثر سلن دیون ساخت.این آهنگ به سرعت تبدیل به یکی از موفق‌ترین و مشهور‌ترین آهنگهای دوران عمر کلاپتون شد و او را دوباره احیا کرد.ترانه بسیار غمگین این آهنگ بسیاری را به گریه انداخت و به همین دلیل انتقاد بسیاری از منتقدین را به خاطر استفاده از احساسات مردم جلب کرد.

این در هنگام ارائه در رتبه دوم بیلبرد ایستاد و همینطور در جشنواره گرمی همان سال سه جایزه گرمی به خاطر این آهنگ دریافت کرد.این آهنگ در لیست پانصد تایی بهترین آهنگ های تاریخ مجله رولینگ استون در رتبه 353 ایستاده است.

متن ترانه:

Would you know my name
if I saw you in heaven?
Would it be the same
if I saw you in heaven?
I must be strong and carry on
‘Cause I know I don’t belong here in heaven…
Would you hold my hand
if I saw you in heaven?
Would you help me stand
if I saw you in heaven?
I’ll find my way through night and day
‘Cause I know I just can’t stay here in heaven…
Time can bring you down, time can bend your knees
Time can break your heart, have you begging please…begging please
Beyond the door there’s peace I’m sure
And I know there’ll be no more tears in heaven…
Would you know my name
if I saw you in heaven?
Would it be the same
if I saw you in heaven?
I must be strong and carry on
‘Cause I know I don’t belong here in heaven…