خیلی سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و به جاش یه زخم

همیشگی هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه از نفرت لبریز باشی حس کنی هنوز هم

دوسش داری

خیلی سخته بخوای سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار تمام وجودت زیر آوار

غرورش له شده

خیلی سخته وقتی پشتت بهشه دونه‌های اشک گونه‌هاتو خیس کنه اما مجبور

باشی بخندی تا نفهمه که هنوز هم دوسش داری

خیلی سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی ولی وقتی دیدیش جز سلام هیچ

چیز دیگه‌ای نتونی بگی

خیلی سخته گل آرزو هاتو توی باغ دیگه‌ای ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و بگی

گل من باغچه‌ی نو مبارک...